Legendarne Święta!

Epicka burza zbliża się do granic Equestrii...

Legendy ożywają...

Wszystko w Waszych kopytach!

Dokonaliście wyboru...

Dotychczas napisane części I

Dotychczas napisane części II

Specjal na VII Wrocławski Ponymeet

Specjal na 10 milionów wyświetleń

Specjal na MEC

- Zapalaj tą gwiazdkę! - potężna celepa (lepa od Celestii) zatrzęsła głową Luny. - Głodna jestem!

- No już, już... - obruszyła się Luna. Róg Pani Nocy zaświecił się i na niebie pokazał się pierwsza gwiazdka. - Tylko jak w zeszłym roku, żebyś nie zeżarła siana z pod obrusa!

- To moja wina że ktoś je tam wsadził?!

- A moja, że nie potrafisz uszanować tradycji?

- Tradycja ?! Ukrywanie żarełka przed księżniczką to tradycja?! 

- A to mało leży na obrusie?

- A co tam leży? Twilight nawet nie dała rady kupić karpia. - obruszyła się Celestia.

- To wszystko przez te podmieńce! - warknęła Twilight. - Wykupili całego karpia w Cwałowie. Nawet nie wiem po co! Oni się tylko shippingami żywią przecież. Na co im dwieście ton karpia. 

- Super święta, piórwa... - westchnęła Celestia. - Gwiazdka świeci, zaraz wpadnie Cadance. Połamiemy się waflem i będzie wesoło. Takiego wała! - ryknęła. - Kolejne święta bez karpia! Niech no tylko dorwę Chrysalis.

- Możecie przestać? - zapytała stojąca w drzwiach Cadance. - Ledwo weszłam i już mnie głowa rozbolała. 

- Ty wiesz co to jest brak karpia na święta?! - ryknęły zebrane kuce. I zaczęła się zadyma. Luna już na samym początku oberwała krzesłem i zwaliła się pod stół. Twilight potknęła się o Panią Nocy i wpadła mordką do wiadra z sałatką warzywną. 

- Mmmm... kalarepka - z wnętrza wiaderka rozległo się miarowe mruczenie przerywane mlaskaniem.

Fluttershy korzystając z zmieszania i ogólnej rozróby złapała za kocioł bigosu i zniknęła pod stołem. Raz na jakiś czas widać było tylko żółte kopytko szukające chleba. 

- DOŚĆ!!! - ryknęła Cadance - Mam dość tej przemocy!

Róg różowej alicorn rozjarzył się światłem

- Chodźcie się wszyscy przytulić! 

KOCHAĆ WSZYSTKICH! 

NIKOGO NIE OSZCZĘDZAĆ!

I grzmotnęła w sam środek zawieruchy najsilniejszym znanym sobie zaklęciem statkującym. Wonsz zszedł na ziemię. Fluttershy odłożyła bigos. Zapanował dziwny spokój. I nagle... Cadance nieco przesadziła ze wskaźnikiem statkowania. Przez chwilkę widać było, jak zebrane kuce walczą ze sobą. Jako pierwsza nie wytrzymała biała jednorożec.

- Mere! - krzyknęła Rarity i objęła go swymi kopytkami. - Chcę mieć z tobą bloga! 

Alicorn Mere wyciągnął... laptop. Oczy Rarity zrobiły się wielkie jak pokrywa studzienki kanalizacyjnej. Aliorn nachylił się do ucha jednorozec i szepnął zalotnie.

- Załóż...

Rarity z epicko dramatycznym efektem osunęła się na ziemię.

- Cadance! - krzyknęła Starlight. - Coś ty naro... nie... muszę...

Uczennica Twilight zniknęła w błysku światła. 

Siedząca do tej pory przy stole Eljonek zwinnym ruchem zarzuciła Thoraxowi na szyję obróżkę z dzwoneczkami, doczepiła smyczkę i pociągnęła go ze sobą w kąt wielkiej komnaty.

- Narysuj mnie! Jak jedną z twoich kryształowych klaczy! - powiedziała wciskając mu w kopyta paczkę kredek bambino i blok rysunkowy.

W drugim rogu pokoju, Kredke zaczynał właśnie pisać testament. Siedząca przed nim Celestia kończyła właśnie nalewać herbatkę. 

- No już, już... - szepnęła Celestia. - Wypij herbatkę, dobra, ciepła, smaczna. Ile słodzisz? Przytulić?

Białe kopyta zakute w złote podkowy zacisnęły się niczym imadło. 

- Dwie... łyżeczki... - tak brzmiały ostatnie słowa Kredke.

Luxis rzucił się do przodu by ratować Sunset Shimmer, która biegnąc do niego, potknęła się w absurdalnie wysokich szpilkach. Razem przekoziołkowali kilka metrów. Niestety zadek Sunset znalazł się dosyć blisko jego mordki.

- O założyłaś mój prezent - wymamrotał Luxis na widok białych majtek o powierzchni dobrego spadochronu.

Straszne rzeczy nie ustawały. Twilight dopadła Rozrabiakę i lewitując złotą łyżeczkę karmiła go sałatką warzywną. 

Wonsz ganiał za Rainbow Dash.

Cadance próbowała rozproszyć zaklęcie jednak przeszkodził jej w tym Shinnig Armor, który postanowił powtórzyć najbardziej romantyczny moment z ich życia... chwycił żonę i wyrzucił oknem.

Sytuację opanowała... Chrysalis. Z łatwością rozproszyła feralne zaklęcie Cadance, a ją samą przeniosła z powrotem do sali. Nawet okno za sobą zamknęła.

- Ładnie się tutaj bawicie... jestem pod wrażeniem - zaśmiała się królowa. - Co chciałaś, moja droga Cadance, zrobić tym zaklęciem? Poza problemami, oczywiście. Spójrz! Kredke niemal umarł ściśnięty kopytami Celestii. Mere założył drugiego bloga, jakby z jednym miał mało roboty. Thorax narysował clopa z Eljonkiem, a Luxis do końca życia nie założy majtek. I to wszystko z jakiego powodu?

- Ja... chciałam by święta były pełne..

- Miłości? - zaśmiała się Chrysalis.

- T... tak. - zaczęła Cadance. - Co roku jest ta sama śpiewka. Jedna wielka zadyma przy stole. 

- Ehhh... - załamała kopyta Chrysalis. - Wiesz czym jest miłość, prawda? Więc powinnaś wiedzieć, ze narzucenie jej komukolwiek to najgorszy pomysł, na jaki można by wpaść. Szczególnie w taki czas. Popatrz, czy oni się tak zachowują na co dzień? Nie, żadne z nich tak się nie zachowuje normalnie. Dla kucyków Celestia jest ostoją spokoju, Luna promienieje majestatem. Twilight mądrością. Od Rarity powinni się wszyscy uczyć dobrego zachowania.

- I nagle zapomniała, jak się zachować? Ot tak? - Cadance podniosła głos.

- Nikt nic nie zapomniał - odpowiedziała królowa. - To po prostu normalna dla was rzecz.

Luna wstała wreszcie z podłogi i masując głowę kopytem podeszła do Celestii.

- I dlatego wykupujesz całego karpia na święta? Byśmy mogły spokojnie dać sobie po mordkach? To... śmieszne... - zaczęła Pani Nocy.

- Tak, moja droga - Chrysalis ponownie się zaśmiała. - To mój prezent dla was. Właśnie w święta możecie zrobić coś, czego nigdy byście się nie odważyły, a czego w największym sekrecie każda z was potrzebuje. Odpoczynku od tego całego 'księżniczkowania" i jak to teraz się mówi; "ostrej jazdy". I jeszcze jedno. Czy którakolwiek z was użyła kiedykolwiek tutaj większej siły?

Zebrane kuce spojrzały na siebie. 

- To uderzenie krzesłem powinno ci złamać kark - Chrysalis kontynuowała swoją przemowę. - Oczywiście, gdyby Celestia użyła siły. Prawdziwe starcie alicornów oznaczałoby zagładę tej planety. A tutaj co? Radosna rozwałka, podczas której każda z was promieniuje szczęściem i radością. Wy już nawet podświadomie szukaliście najgłupszego powodu by zacząć się bawić. A co dalej? Potłuczone siadałyście do szczątków tego, co było stołem. Zawsze byłam obok, za oknem. I zawsze czułam ogromną miłość jaką do siebie czułyście. Każda z was poświęcała część siebie, by reszta mogła wyrzucić z siebie wszystko złe, co nagromadziło się przez cały rok. Widzisz Cadance;

Miłość to nie pluszowy miś

ani kwiaty. 

To też nie diabeł rogaty. 

Ani miłość

kiedy jedno płacze 

a drugie po nim skacze. 

Miłość 

to żaden film w żadnym kinie 

ani róże 

ani całusy małe, duże. 

Ale miłość 

kiedy jedno spada w dół, 

drugie ciągnie je ku górze. 

- Gardzisz tą rozwałką. Nie dziwię się. Normalne to to nie jest. Ale właśnie wtedy, kiedy rok lecicie w dół, w ten jeden wieczór wszystkie razem wzlatujecie w górę. Zazdroszczę wam i to bardzo - Chrysalis posmutniała. - Ja nie mam nikogo takiego. Rozumiesz już, moja droga?

Królowej odpowiedziała... cisza.

Celestia podleciała do Chrysalis, która w jednej chwili zrozumiała o co chodzi.

- Ty dawaj tego karpia! - zaczęła Pani Dnia - Mój brzuszek jest smutny!

Wprawdzie spóźnione nieco, ale życzę Wam wszystkim Wesołych Świąt. I aby każdy z Was miał tego kogoś, kto pomoże wzlecieć Wam w górę.