Legendarna Przygoda X

Epicka burza zbliża się do granic Equestrii...

Legendy ożywają...

Wszystko w Waszych kopytach!

Link do wcześniejszej historii: LINK

Dokonaliście wyboru... Wybierz tajemnicze drzwi

Celestia otworzyła drzwi. Skrzydło uchyliło się ze złowieszczym skrzypnięciem. Oczom Pani Dnia ukazała się... ściana... Księżniczka aż przysiadła z wrażenia. Królewskie kopyto uderzyło w królewskie czoło. W umyśle Celestii, jak echo rozległy się dwa głośne odgłosy. Jej osobowości, jedna po drugiej powtórzyły ruch księżniczki.

- O w mordę. Kto to wymyślił... ten kucyk to.. geniusz! - wykrzyknęła na koniec Trollestia.

Celestia podeszła do ściany. Kilka razy stuknęła kopytem w mur. Odpowiedział jej głuchy odgłos.

- Pusto - odezwała się Molestia - tam jest pewnie przejście.

- No shit Sherlock - zgasiła ją Trollestia.

Celestia uderzyła kilka razy kopytami w ścianę. Mur nawet nie drgnął. Księżniczka obróciła się tyłem. Zaparła się przednimi nogami. Tylne kopyta wystrzeliły w kierunku przeszkody. Rozległ się głośny huk. Tynk posypał się ze ścian. Wiszące lampy zakołysały się. Pomieszczenie wypełnił pył. Uderzenie jednak nie przyniosło efektu. Mur nadal zagradzał drogę. Leżący na środku pokoju Niac zakaszlał kilka razy.

- Taki piękny zad masz, a nie potrafisz użyć jego potęgi - odezwała się Molestia - Pozwolisz?

Niechętnie, księżniczka zgodziła się. Wycofała się, ustępując Molestii miejsce. Ta z ogromna radością przejęła kontrolę nad jej ciałem.

- Patrz i ucz się! Tak się to robi! - Molestia aż podniosła z podniecenia głos. Nieczęsto się zdarzało, by Celestia z własnej woli ustępowała miejsca swym osobowością. Molestia podeszła do przeciwległego krańca pomieszczenia. Obróciła głowę i zbliżyła ją do swego tyłu.

- Nie zawiedź mnie, mój malutki - powiedziała aż przesadnie słodkim tonem.

- No, taki malutki to on nie jest - odparowała Trollestia.

- To nie żryjcie tyle ciastek! - zirytowała się Molestia - to w końcu też wasz zad! Czy tylko ja tu próbuję dbać o figurę?

Biała klacz aż tupnęła gniewnie. Zaraz jednak spojrzała na swój cel. Napięła mięśnie. Wystrzeliła do przodu. Momentalnie nabrała prędkości. Tuż przed murem, przednie kopyta uderzyły w podłogę. Zdobione, pozłacane podkowy ze zgrzytem przesuwały się po posadzce. Księżniczka przesunęła ciężar ciała na przednie nogi. Udało się. Kopyta zatrzymały się. W tym samym momencie, Molestia szarpnęła gwałtownie swym tyłem. Dodatkowo wzmocniony siłą pędu, królewski zad grzmotnął o ceglany mur...

Pył opadł. Molestia, z epickim uśmiechem na twarzy, wygrzebała się z pokaźnej sterty gruzu. Klacz otrzepała się z pyłu i fragmentów cegieł.

- Ha! Tak się to robi! - ryknęła z radości.

- Powtarzasz się... - odezwała się Trollestia

- I co z tego? - odparowała Molestia. Ponownie nachyliła się do swojego tyłu. - Wiedziałam, że mnie nie zawiedziesz! - głośne cmokniecie przerwało ciszę.

- Czy ty aby trochę nie przesadzasz? - zapytała Celestia - Zresztą nieważne. Oddaj mi kontrolę i idziemy dalej.

- Nnnope - Molestia zacytowała jednego z bardziej znanych jej kucyków. Podniosła łuk i nałożyła strzałę na cięciwę. Celestia zawahała się na moment i ustąpiła. Próba siłowego przejęcia kontroli nad ciałem, mogła zniweczyć całą próbę ucieczki.

- A co z nim? - zapytała Celestia - Nie możemy go tak zostawić.

- Dziadek, wstawaj! - krzyknęła Molestia. Niac ziewnął i podniósł się z podłogi. Zabrał kostkę ze stołu i ruszył z wolna w kierunku sterty cegieł.

Molestia weszła do odsłoniętego korytarza.

- Weź parę cegieł. Mogą się kiedyś przydać - zaproponowała Trollestia. Molestia podniosła kilka z ziemi i włożyła do swej osobistej skrytki.

Róg klaczy zaświecił się. Korytarz był dość długi. Na jego końcu znajdowały się kolejne drzwi. Biały alicorn zbliżył się do nich bezszelestnie. Molestia nadstawiła ucha. Zza drzwi dochodziło kilka odgłosów.

- Pięć lub sześć osób - szepnęła Molestia. Gestem kopyta, kazała Niacowi się zatrzymać w pewnej odległości. Spojrzała na łuk. Korytarz był dostatecznych rozmiarów by mogła komfortowo strzelać. Jeżeli jednak któreś z nich posiadało podobną broń, mogłoby być ciężko; w wąskim przejściu nie było za czym się schować. Molestia tymczasem kontynuowała - nadal jesteśmy za słabe by używać magii. Nie postawię nawet zwykłej tarczy, która by ochroniła nas przed ich strzałami lub magią.

- Wykorzystajmy zaskoczenie. Wpadasz do środka i zanim się zorientują, będą martwi - podsunęła pomysł Trollestia.

- O ile jest ich tam tyle, ile ich słychać. A jak jest ich więcej? - odpowiedziała Celestia

- Dajcie pomyśleć - fuknęła Molestia. Zapadła cisza.

- Jakiś pomysł? - zapytała po dłuższej chwili Celestia.

Decyzja Molestii

1) Wyważ drzwi i zaatakuj bez zastanowienia

2) Otwórz drzwi i przywitaj się grzecznie

3) Otwórz drzwi, wepchnij Draceda Niaca pierwszego i zamknij drzwi.

4) Zastaw pułapkę

5) Wycofaj się i wybierz inne drzwi