My Little Dreaming

Taa... dziwny sen, prawda?

Autor: Garanil


Kolejny artykuł dotyczący świadomego śnienia i kucyków. I chyba nie ostatni :)
Budzę się w jakimś dziwnym miejscu. Wszystko, włącznie ze mną, jest narysowane. Nie poznaję go. Zaczynam błądzić po lesie, aż dochodzę do jakiejś chatki. Wchodzę do środka i widzę kocioł, w którym gotuje się czerwona ciecz. Słyszę, że ktoś wchodzi. Chowam się pod drewnianym łóżkiem i czekam. Weszły 2 gryfy, jeden w okularach, a drugi w czapce kucharskiej i z chochlą. Ten drugi miał martwą zebrę i kucyka. W pewnym momencie pech chciał, że blisko mnie spadła książka zatytuowana: "101 sposobów na przyrządzenie kucyka w sosie z zebry". Gryf w okularach podniósł ją i wyjął mnie. Uznali, że wcześniej takiego stworzenia nie widzieli. Zaprowadzili mnie przed Gryfona V, a ten powiedział, że da mi taką szansę jak kucom. "Zabij albo giń" i się obudziłem.

-Anonim


Poprzedni artykuł wywołał burzę komentarzy, a nawet znaleźli się tacy, co napisali do mnie na gadu, więc uznałem, że skrobnę wam coś jeszcze na ten temat.

Większość z Was zapewne pamięta jakiś sen. Może nawet więcej niż jeden? Sny mogą być bardzo różne. Można by rzec, że odziedziczyły po księżniczce Lunie część mocy i temperamentu. Mogą się zmieniać w trakcie i nieść ze sobą różnorakie uczucia. Można śnić o czymś zupełnie pozbawionym sensu, no powiedzmy, o epickiej wyprawie do krainy ogórków i bananów po słomiany kapelusz i dwa końskie zęby. A czasami mają sens i odwzorowują normalne życie – możesz we śnie jechać samochodem, siedzieć przy komputerze i czytać ten artykuł na For Glorious Equestria... No właśnie, może to jest sen? A może to mnie śni się, że piszę ten artykuł?


Testowanie rzeczywistości



No właśnie, tylko że ja już wiem, że to nie sen, bo przed chwilą zrobiłem test rzeczywistości.

Test rzeczywistości to czynność pozwalająca nam odróżnić świat snu od jawy. Bo widzicie, w snach nasz "zmysł krytyczny" jest wyłączony. I jeśli do naszego domu wpadnie Pinkie Pie razem z resztą mane 6, oraz Discordem, to nie będzie to niczym niezwykłym. Testów rzeczywistości jest mnóstwo. Oto cztery najprostsze:

1) Oddychanie z zatkanym nosem – wykonywałem ten test parę razy. Uwaga – wciągnięcie powietrza przez zatkany palcami nos to najlepsze uczucie EVER! Bezcenne. Jeśli możesz oddychać z zatkanym nosem, to jesteś we śnie.

2) Spojrzenie na swoje ręce – czy mają normalny kształt i kolor? Każda ma 5 palców? Jesteś pewien, że nie masz kopyt, albo większej ilości rąk?




No właśnie... Jeśli wszystko z rękami w porząsiu, to znaczy, że to nie sen.

3) Czas – sprawdź zegarek w komórce, albo jakikolwiek. Jaką pokazuje godzinę? Teraz odwróć wzrok i sprawdź jeszcze raz. Jeśli godzina gwałtownie się zmieniła, to to na pewno jest sen. To fragment z mojego dziennika snów dotyczący tego zjawiska:


04.10.2011

"...Wyciągnąłem komórkę i sprawdziłem godzinę. Była wyświetlona pionowo, 14:coś. Sprawdziłem jeszcze raz. 12:09:coś. Trzy słupki! Stanąłem jak wyryty i zdałem sobie sprawę z tego, że śnię. Ta myśl uderzyła mnie, jakby ktoś dał mi w mordę. Poczułem wzbierającą falę emocji, głównie szczęścia i radości, bo udało mi się zorientować, że śnię..."
- Garanil

Istnieje technika oparta o testy rzeczywistości – jeśli robić je w dzień wystarczająco często, to powinno się robić je też podczas snu, z przyzwyczajenia. Nie wiem czy działa, nie próbowałem.


4) Moc – sprawdź, czy możesz latać, rozpalić ognisko myślą, teleportować się... Cokolwiek w ten deseń. Jeśli to sen, to powinno ci się udać.

Rzecz jasna w przypadku Twilight teleportowanie się jest rzeczą normalną, więc to dyskwalifikuje to jako test rzeczywistości. Podobnie jak latanie dla Rainbow Dash. :)

Tak więc, mój drogi czytelniku... Śnisz czy nie? Sprawdź, może to sen...

Dobra, koniec dygresji o TR. Wracając do tematu, wspominałem o tym, jakie mogą być sny. Okej – ale jak to jest, że są takie, a nie inne? Trudno powiedzieć. Wiadomo natomiast, że w świecie snu odbija się świat jawy. To, co robimy w prawdziwym życiu, indukuje nasze sny. Te co bardziej zakręcone są tworzone z użyciem naszej wyobraźni, ale za wszystko jest odpowiedzialna podświadomość.

Inkubacja snu

Twi, od kiedy grasz na elektryku?

Dobra, czyli życie i jawa wywołują sny, inkubują je, indukują... A czy my też możemy? Owszem. Możemy.


Niechaj mnie oblecze snów świadomych łuna,
chcę, by dzisiaj w moich snach była księżniczka Luna!

Pamiętacie to jeszcze? Tak myślałem. :)

Lepiej pisze mi się o indukcji snu, więc tego określenia będę używać. No więc najprostsza metoda zaindukowania sobie snu, to chęć śnienia o czymś. Wystarczy wymyślić zdanie, ktore najlepiej by go oddało, ot, choćby "chcę być w Equestrii". Albo, jeśli chodzi o jakąś konkretną czynność - "chcę latać z Rainbow Dash". O, i nawet konkretna osoba jest. Można do tego też spokojnie dołożyć świadomość. Np. "kiedy będę śnił o Equestrii, będę pamiętał, że śnię". W tym przypadku dobrze jest też wyobrazić sobie ten sen i uświadomienie się, ponoć lepiej działa. Ponoć, bo mi indukcja jakoś specjalnie nie wychodzi. Tylko o tym ciiii... No i przydałoby się, żeby ostatnią rzeczą w głowie przed zaśnięciem była chęć śnienia o tym, co sobie zaplanowaliśmy. Można to sobie też zapisać w dzienniku snów.

Dobra, a teraz zmienimy temat na coś bardziej wesołego i spowitego mgłą tajemnicy, zupełnie jak Las Everfree. Tzn. o tajemnicę mi chodzi, a nie o wesołość. Pogadamy o czymś, co nie zostało potwierdzone naukowo. O wspólnych snach.

Ponymeet we śnie



Brzmi jak bajka, prawda? A jakie daje możliwości – nie trzeba jechać na drugi koniec Polski na meeta, bo można na niego iść, pozostając w łóżku.

No dobra, Garanil, teraz to już przeginasz. Jak się nazywa ten proszek, który wciągasz? Albo nie, nie mów, nie chcę wiedzieć. Po prostu daj mi adres swojego dilera.

Otóż nie wciągam żadnych proszków, tylko należę do tego odłamu oneironautów, który słyszał o wspólnym śnieniu i wierzy w to, że jest to możliwe. Są relacje oneironautów, którzy twierdzą, że jest to możliwe. A w snach ogranicza nas tylko wyobraźnia. Jeśli uwierzysz, że we śnie nijak nie przejdziesz przez ścianę, to nie przejdziesz. Podobnie ze wspólnym snem. Ponoć zgodność relacji takich snów wynosi 70 %. Czasami takie sny zdarzają się w 100 % spontanicznie. Można też je wywołać, ale nie zawsze się to udaje.

Wiedziałem! Fluttershy jest oneironautką!

Najprostsza metoda to po prostu spędzenie czasu z osobą, z którą chcemy wspólnie śnić. Istnieje wtedy możliwość, że będziemy śnić o jednym i tym samym.

A teraz dla bronies i pegasis – oneironautów, metoda świadomego snu. Na potrzeby przykładu powiedzmy, że macie zamiar mnie odwiedzić i nawtykać mi za to, że ten artykuł jest kiepski, albo że za mało w nim kucyków.





Wyciągnij z kieszeni kredę/węgiel/długopis czy co tam masz do pisania i narysuj drzwi, takie zwykłe, z klamką. Napisz na nich "Garanil" albo coś więcej, co twoim zdaniem oddaje moją osobę. Chodzi o to, żeby drzwi stały się portalem do mojego snu. Otwierasz, przechodzisz i masz kilka opcji:

1) Obudzisz się
2) Znajdziesz się cholera wie gdzie
3) Znajdziesz się w moim śnie.


Istnieje taka możliwość, że wleziesz komuś do snu, a ten ktoś nie będzie świadomy. Nie uświadamiaj go na siłę, tylko dawaj mu wskazówki. Uzyskaniu świadomości zwykle towarzyszy niegroźny szok, który może prowadzić do wybudzenia. A jak będziesz zbyt agresywny, podświadomość gospodarza może cię zwyczajnie usunąć.

I ponownie bez bicia przyznaję się – nie próbowałem tego. Mam bardzo dużą wiedzę teoretyczną, a praktyka u mnie kuleje, ale o tym ciii, bo jeszcze się czytelnicy dowiedzą...

Ale wierzę, że to działa i moi znajomi z forum świadomego śnienia wierzą i to mi wystarczy. Zapamiętajcie, moje małe kucyki: Nie da się, to parasola w zadzie otworzyć.

- Ja umiem go otworzyć na głowie! - Pinkie Pie

Jeśli coś jest niemożliwe, to jest tylko bardzo trudne.

No, tyle starczy. Tu powinien się znaleźć bonus w postaci jakieś fanartu czy filmiku. Ale pojawi się inny.

My little dream



Za zgodą autora, opublikuję tu jego dwa sny, oraz jeden swój własny. I przypominam – jeśli ktoś chce wspomóc artykuł jakimś sennym fanartem, czy filmikiem, albo opisać własny sen, to oto moje dane kontaktowe:

Email: kam.nar@op.pl

GG: 33148700

Skype: Garanil


Coś czuję, że pojawi się jeszcze niejeden artykuł o śnieniu i kucykach.

Byłem w Ponyville, a dokładniej w stodole Applekack wraz z innymi kucykami. Nie było tam tylko Applejack. Zacząłem się niepokoić, że jeszcze jej nie ma. Po paru minutach wyszedłem jej poszukać. Na dworze było pochmurnie i wiał mocny wiatr. Zauważyłem w oddali Applejack. Leżała na ziemi, żeby ochronić się przed tornadem. Chciałem do niej podbiec, ale zauważyłem, że do niej prowadzi poskręcana trasa, a pod nią rozciąga się przepaść. Zacząłem biec w stronę Applejack. Kilka razy musiałem przeskoczyć nad przepaścią. Byłem coraz bliżej, tornado też się do niej zbliżało. Tornado było już tak blisko, że zaczęło unosić Applejack. W ostatniej chwili złapała się kopytami kępek trawy. Była przerażona. Podbiegłem do niej w ostatniej chwili. Tornado wyrwało ją razem z kępkami trawy. Złapałem ją i przyciągnąłem. Po tym wykonałem test rzeczywistości. Postawiłem przed sobą drzwi na środku drogi. Otworzyłem je, a za nimi było normalne Ponyville, niebo było bezchmurne, a słońce świeciło wysoko na niebie. Byłem koło stodoły Applejack jako ciemnoszary pegaz z czarnymi włosami zakończonymi na ciemno-czerwony odcień. W takim samym kolorze miałem ogon, a mój cute mark to były skrzydła. Wzbiłem się w powietrze, leciałem poszukać Applejack. Po chwili ją znalazłem, zbierała jabłka. Wylądowałem koło niej. Powitała mnie i powiedziała, że nie ma teraz czasu, bo ma za dużo roboty przy zbieraniu jabłek. Zaoferowałem jej pomoc. W tej chwili się obudziłem.

- Dasher


Nie mam pojęcia, czy to była Equestria czy nie, ale widziałem Pinkie Pie. Była w dziwnej formie pół kuca, pół człowieka. Stała na dwóch nogach, na biodrach miała uroczy znaczek, była pokryta sierścią i jej twarz była taka jakby bardziej "ludzka". No i miała pistolet i plecak odrzutowy.

- Garanil

Tu miał być fanart Pinkie, zbliżony do opisu powyżej, ale Luna go zobaczyła...

...i ocenzurowała. Ale kazała Was pozdrowić.

Byłem w jakimś ciemnym pomieszczeniu, nie widziałem ścian. Widziałem tylko małą wieżę nieidaleko i jakiś przedmiot na suficie, nie wiedziałem, do czego służył, miał dużo ostrzy i cały był we krwi. Na wieży zauważyłem fioletowego kuca, Twilight Sparkle. Pod wieżą zauważyłem pięć innych kuców, Applejack, Rarity, Pinkie Pie, Fluttershy i Rainbow Dash. Po kolei wchodziły na wieżę, a Twilight pomagała im wejść do tej maszyny na suficie. Zanim odpaliła maszynę, pytała, czy są całkowicie pewne tego, by to zrobić. Odpowiedziały, że są pewne. Twilight odpaliła maszynę, ostrza zaczęły wirować, robiąc głębokie rany w ich kopytach, plecach i brzuchu. Gdy już każdy kuc już wszedł i wyszedł z maszyny, Twilight zeszła z wieży i powiedziała, że ona tam nie wejdzie. Jej przyjaciółki zdziwiły się i powiedziały, że ona też musi. W tedy wyciągnęła zza wieży lustro i pokazała im jak wyglądają. Jej przyjaciółki były przerażone, najgorzej zniosła to Rarity. Jak to zobaczyłem, wykonałem test rzeczywistości. Postanowiłem udać się do Equestrii. Otworzyłem na ścianie portal i przeszedłem przez niego. Pojawiłem się w Equestrii jako ciemnoszary pegaz z czarnymi włosami zakończonymi na ciemno-czerwony odcień. W takim samym kolorze miałem ogon, a mój cutie mark to były skrzydła. Niebo było zachmurzone, ale nie padało. Pojawiłem się niedaleko domu Twilight. Na ulicach było pełno kucyków ziemnych, jak i jednorożców. Co jakiś czas widziałem przelatujące na niebie pegazy. Chciałem pójść do Fluttershy. Jak dochodziłem do jej domu, zauważyłem wiele zwierząt. Najwięcej widziałem kurczaków i królików. Podszedłem do drzwi i zapukałem. Otworzyła Fluttershy, przywitałem się z nią, a ona zaprosiła mnie do środka. W środku zauważyłem Angela, popatrzył na mnie, po czym z groźną miną gdzieś poszedł. Fluthershy przyniosła herbatę i jakieś ciastka, trochę porozmawialiśmy, po czym postanowiłem odwiedzić Pinkie. Pożegnałem się z Fluttershy i poleciałem do Pinkie. Wzniosłem się ponad chmury i leciałem w stronę Ponyville. Widok był piękny. Po kilku chwilach obniżyłem swój lot, żeby zobaczyć, gdzie jestem. Byłem już nad Ponyville. Wylądowałem przed Cukrowym Kącikiem. Zapukałem do drzwi, po chwili otworzyła je Pinkie. Wszedłem do środka, a Pinkie poszła po coś do jedzenia. Zauważyłem na końcu pokoju drzwi. Przypomniał mi się fanfic "Cupcakes". Ciekawość zwyciężyła i otworzyłem je. Za drzwiami były schody na dół. Zszedłem po nich. Gdy schody się skończyły, zauważyłem kolejne drzwi, otworzyłem je. Za nimi był duże czerwone pomieszczenie. Na środku stała Pinkie w sukience z cuie marków. Gdy ją zobaczyłem, zaczęła podchodzić do mnie, a ja się obudziłem.
- Dasher

Kolejny artykuł już wkrótce!
Brohoof!

Kamil "Garanil" Narel