Luźne myśli na temat Equestrii, cz. 2

Autor: Szpaku
 
            Ponownie witam was! Co niektórzy mogą pamiętać mój wcześniejszy artykuł, w którym rozważałem na temat ogólnej wizji świata (jakby ktoś chciałby przypomnieć sobie artykuł, komentarze czy co innego, to odsyłam - http://mylittlebrony.blogspot.com/2011/12/luzne-mysli-na-temat-equestrii.html ) i obiecałem tam na końcu, że w kolejnej części będzie moja wizja lub interpretacja dziejów. Cóż, nie dopełnię obietnicy, bo przejdziemy do kolejnego wątku myśli o Equestrii. Na szczęście nie będzie to przedstawienie teorii zebranych i jakieś własne dodatki, tylko niemalże w całości będą to przemyślenia własne.



            W Canterlot planowany jest ślub między dowódcą straży a przedstawicielką rodu królewskiego. Oczywistym jest, że podjęte zostaną środki bezpieczeństwa podwyższonego stopnia, coś mi się jednak wydaje, że środki są wyższe niż tylko na ślub królewski. Oczekiwane jest jakieś znaczne zagrożenie – to jest całkowicie pewne. Niepewne jest to, jakiego charakteru miało być to zagrożenie i czy inwazja changelingów była tym, czego się spodziewano. W samym rozważaniu o tym największym brakiem jest brak jakiejś porządnej mapy. Nie wiemy, jak wielka jest Equestria, jakie są prowincje, z czym graniczy i gdzie leży Canterlot. Nie da się więc powiedzieć, że była to inwazja zewnętrzna, akcja terrorystyczna, religijny zamach stanu czy coś innego. Na każde z tych znajdą się dowody za, jak i dowody przeciw, a przedstawianie tego wszystkiego raczej chyba nie ma sensu.

            Changelings. Czym to w ogóle jest? Przyglądając się im, wychodzi, że są to zdeformowane alikorny. Mają rogi, skrzydła, a ich ogólna budowa jest koniowata. Z góry mają jakąś formę egzoszkieletu, w uzębieniu wyróżniają się wyraźnymi kłami, a kończyny są dziurawe. Jednak nawet ten wizerunek nie musi być prawdziwy, ponieważ changelings są formalnie zmiennokształtnymi, zatem nawet ta forma alikornów może być fałszywa, mająca na celu osłabić morale przeciwnika. Wszystkie, za wyjątkiem królowej Chrysalis, wyglądają tak samo. Jeden krój jest dla mnie symbolem munduru, którego jednolitość służył między innymi temu, by przeciwnik się przestraszył, ukazał profesjonalizm, braterstwo przeciwnej strony etc. Fakt jednolitości jest dla mnie znakiem, że nie jest to jakaś przypadkowo zebrana banda. Jest to dobrze zorganizowana grupa o charakterze zbrojnym. To jest pewne, niepewnym jest charakter tej grupy.

            Pierwszą moją myślą była to, że to jakaś nowa sekta, która nie jest ani za rządami księżniczek, ani za rządami Discorda. Oficjalną religią (ideologią) Equestrii jest kult (pochwała) harmonii. Opierając się o dialektykę Hegla wywnioskowałem, że changelings stworzyły nową jakość łączącą chaos i harmonię. Pewnym jest, że Chrysalis chciała stać się trzecią (ideologicznie i faktycznie) siłą, która będzie w stanie zmierzyć się tak z potęgą aliansu Księżniczek, jak i potęgą chaosu Discorda. Jeden z zawodników jest zamieniony w kamień (Discord), a alians został rozdzielony (informacja o zagrożeniu absorbowały wysiłki i czas księżniczek, że jak jedna strzegła, to druga odpoczywała), więc praca była ułatwiona, a wykorzystanie ślubu szefa ochrony z przedstawicielką rodu książęcego było najlepszą okazją, by dokonać ideologicznego zamachu. Tak wygląda w moim zamyśle, jednak czy coś to potwierdza? Stopień zaawansowania spisku i cierpliwość, jaką wykazała, wskazuje, że nie jest istotą czysto chaotyczną (Discord nie miał cierpliwości co do Fluttershy). Pobieranie siły z porządku (wampiryzm miłosny) wskazuje na synkretyzm chaosu z ordnungiem.

            Cóż, coś mi jednak nie pasuje. Bo skąd byłyby takie wielkie środki bezpieczeństwa? Po co Chrysalis oraz jej stronnicy mieliby podkładać jakieś informacje, by wzmocnić ich obronę? Chyba, że wpadli, ale to nie byłoby takiego zaskoczenia i tajemnicy. Żadnej przepowiedni nie było, bo nasza naczelna bibliofilka i kujonka znalazłaby to jako pierwsza. To, niestety, rozwala także koncepcję otwartej wojny – gdyby wywiad Equestrii doniósłby o jakiś ruchach na granicy z changelingami, to każde podejrzane zachowanie zostałoby wychwycone i zneutralizowane. Twilight zostałaby natychmiast zaaresztowana jako oszustka, dywersantka, szpieg czy po prostu zdrajczyni. Ona wielokrotnie jawnie i wprost oskarżała przedstawicielkę rodu monarszego, że jest zła. Podważanie autorytetu władzy w momencie, kiedy nieprzyjaciel, który jest zmiennokształtny, powinno zostać potraktowane jako przynależność do wrogiej armii a każdy paliwoda powinien być zaaresztowany, bez względu na to, na kogo wygląda. Fakt, że główna bohaterka tyle czasu chodziła wolno, w takim przypadku wskazałby na kretynizm lub korupcję służb bezpieczeństwa Equestrii.

            Ostatnią kwestią, którą chciałbym poruszyć, jest boskość alicornów. Obok Celestii i Luny (nie liczę tego szkolnego alikorna z koszmaru Twilight) pojawił się trzeci, 100% pewny alikorn – Cadence. Nie ma ona żadnych boskich przymiotów, żadna legenda wokół niej nie krąży. Ten fakt jest dodatkową cegiełką dla zwolenników teorii, że alikorny nie są nadnaturalne (względem panujących reguł tego świata). Jak przyjmiemy też, że naturalną formą changelingów jest ta zaprezentowana w serialu, to liczba alicornów wzrasta (jak pisałem wcześniej – formalnie to to są alicorny). Czy wszyscy z nich należy traktować jako istoty boskie? To byłaby lekka przesada. Zwolennicy o boginiach Słońca i Księżyca pewnie znajdą wyjaśnienia na te fakty, które nie będą umniejszać potęgi i chwały sióstr.

            Cóż. Chyba napisałem wszystko, co miałem napisać. No, nie tyle miałem, co chciałem, bo napisać mogę znacznie więcej. Kolejne spekulacje i rozważania, ale to odstawię na bok. Przekazywanie zbyt dużych dawek wiedzy może negatywnie się skończyć, a spekulantom odebrać pole manewru.
 
Szpaku